13. Prawda; szukanie igły w stogu siana…
Walka polityczna jest dziś niestety po prostu totalna. Powiem więcej; walka polityczna nie jest już tylko „polityczna” a totalna właśnie, bo obejmuje wszystkie dziedziny życia i aktywności człowieka. Jeśli prawda jest przysłowiową "igłą" - to "stóg siana”, w którym trudno ją odnaleźć jest na tę igłę narzucany celowo... Mało; wydaje się jakby tych, co szukają owej „igły” było jak zawsze dużo mniej niż tych, – co d o r z u c a j ą tego siana…
14. Oduczanie myślenia.
Ludzie mający informować - często stają się dezinformatorami, sługami jakichś konkretnych "panów" i ich interesów, a to głównie z chciwości, z poczucia praktycznej bezkarności.Być może tu leżą przyczyny kompletnej bezrefleksyjności wyborców co do realiów zachowania poszczególnych partii i osób w mijającej kadencji rządu czy parlamentu. Ogłupieni ludzie z wielką łatwością dadzą się zniechęcić do pomysłu dyskusji nad tym, co rządzący faktycznie zrobili i jak to się ma do planów głoszonych podczas poprzedniej kampanii wyborczej, obietnic dzięki którym otrzymali możliwość ich realizacji. A czy realizowali?
15. Co by trzeba było zrobić, gdyby się chciało coś zrobić. (Część I).
Najniższa emerytura, czyli tak zwana emerytura gwarantowana wynosi obecnie 728, 18 zł i można postawić pytanie praktyczne: – czy są to „podstawowe środki do życia”? Trudno określić, – jaki procent osób z przyznanym świadczeniem emerytalnym otrzymuje je akurat w tej najniższej wysokości. Ważne jest, że taka emerytura wyklucza emeryta z ubiegania się o pomoc społeczną; jest zbyt wysoka. Prawo do ubiegania się o pomoc finansową wyznacza między innymi tak zwane „kryterium dochodowe”, które stwierdza, że pomoc może otrzymać osoba, której dochód miesięcznie nie przekracza 477 złotych, jeśli jest to tzw. „rodzina jednoosobowa” a 351 złotych na osobę, jeśli dotyczy to osoby wspólnie z innymi gospodarującej w tzw. gospodarstwie wieloosobowym.
16. Co by trzeba było zrobić, gdyby się chciało coś zrobić. (Część II).
Państwo pod rządami Platformy Obywatelskiej i Donalda Tuska okazało się niewdzięcznym, podłym oszustem na skalę społeczną. Premier przyznawał w swoich wystąpieniach, np. w dużym wywiadzie z marca br. dla "Gazety Wyborczej", że pewne działania się nie udały a innych nie podjęto wcale, lecz o wskazywanym tu problemie nie wspomniał. Jego artykuł jest w 99,9 % autoreklamą wyborczą a w ramach pozostałych 0,1% - wspomina na końcu jedynie o fatalnym stanie kolei oraz o wielkim wzroście zatrudnienia w administracji państwowej i samorządowej - wbrew wcześniejszym zapowiedziom jej ograniczenia. Jest to nierzetelność, poniekąd zrozumiała z uwagi na kampanię wyborczą, ale mimo to trudna do zaakceptowania.
